คำแปล face แปลว่า | ความหมาย หมายความว่า ตัวอย่างประโยค ของ face อ่านว่า

Thank you to all the soldiers for their selfless service.

ดิกชันนารี อังกฤษ - ไทย Dictionary English - Thai


face แปลว่า

pronunciation / อ่านว่า

Alternative content

ดิกชันนารี อังกฤษเป็นไทย
1. face [noun, นาม]
คำแปล/ความหมาย : ใบหน้า
คำที่เกี่ยวข้อง : ใบหน้า, หน้าตา

2. face [noun, นาม]
คำแปล/ความหมาย : สีหน้า
Synonym : expression, countenance

3. face [noun, นาม]
คำแปล/ความหมาย : พื้นผิว
คำที่เกี่ยวข้อง : ผิวสัมผัส, ด้านหน้า

4. face [noun, นาม]
คำแปล/ความหมาย : รูปลักษณ์
Synonym : outward appearance
คำที่เกี่ยวข้อง : ลักษณะภายนอก

5. face [noun, นาม]
คำแปล/ความหมาย : ชื่อเสียง
Synonym : reputation

6. face [transitive verb, สกรรมกริยา]
คำแปล/ความหมาย : เผชิญหน้า
Synonym : confront
คำที่เกี่ยวข้อง : เผชิญ, พบ, เจอ

7. face [intransitive verb, อกรรมกริยา]
คำแปล/ความหมาย : หันหน้าออกไปทาง
คำที่เกี่ยวข้อง : หันหน้าไปทาง

8. face [transitive verb, สกรรมกริยา]
คำแปล/ความหมาย : มองสิ่งหนึ่งสิ่งใด


ดิกชันนารี อังกฤษเป็นอังกฤษ
What does face mean?
The meaning of face .
1. face [noun]
Definition : the front of the human head from the forehead to the chin and ear to ear
Synonym : human face
ตัวอย่างประโยค
He washed his face.
I wish I had seen the look on his face when he got the news.

2. face [noun]
Definition : the feelings expressed on a person's face
Synonym : aspect, expression, facial expression, look
ตัวอย่างประโยค
A sad expression.
A look of triumph.
An angry face.

3. face [noun]
Definition : the general outward appearance of something
ตัวอย่างประโยค
The face of the city is changing.

4. face [noun]
Definition : the striking or working surface of an implement

5. face [noun]
Definition : a part of a person that is used to refer to a person
ตัวอย่างประโยค
He looked out at a roomful of faces.
When he returned to work he met many new faces.

6. face [noun]
Definition : a surface forming part of the outside of an object
Synonym : side
ตัวอย่างประโยค
He examined all sides of the crystal.
Dew dripped from the face of the leaf.

7. face [noun]
Definition : the part of an animal corresponding to the human face

8. face [noun]
Definition : the side upon which the use of a thing depends (usually the most prominent surface of an object)
ตัวอย่างประโยค
He dealt the cards face down.

9. face [noun]
Definition : a contorted facial expression
Synonym : grimace
ตัวอย่างประโยค
She made a grimace at the prospect.

10. face [noun]
Definition : a specific size and style of type within a type family
Synonym : case, font, fount, typeface

11. face [noun]
Definition : status in the eyes of others
ตัวอย่างประโยค
He lost face.

12. face [noun]
Definition : impudent aggressiveness
Synonym : boldness, brass, cheek, nerve
ตัวอย่างประโยค
I couldn't believe her boldness.
He had the effrontery to question my honesty.

13. face [noun]
Definition : a vertical surface of a building or cliff

14. face [verb]
Definition : deal with (something unpleasant) head on
Synonym : confront, face up
ตัวอย่างประโยค
You must confront your problems.
He faced the terrible consequences of his mistakes.

15. face [verb]
Definition : oppose, as in hostility or a competition
Synonym : confront
ตัวอย่างประโยค
You must confront your opponent.
Jackson faced Smith in the boxing ring.
The two enemies finally confronted each other.

16. face [verb]
Definition : be oriented in a certain direction, often with respect to another reference point
be opposite to
Synonym : front, look
ตัวอย่างประโยค
The house looks north.
My backyard look onto the pond.
The building faces the park.

17. face [verb]
Definition : be opposite
ตัวอย่างประโยค
The facing page.
The two sofas face each other.

18. face [verb]
Definition : turn so as to face
turn the face in a certain direction
ตัวอย่างประโยค
Turn and face your partner now.

19. face [verb]
Definition : present somebody with something, usually to accuse or criticize
Synonym : confront, present
ตัวอย่างประโยค
We confronted him with the evidence.
He was faced with all the evidence and could no longer deny his actions.
An enormous dilemma faces us.

20. face [verb]
Definition : turn so as to expose the face
ตัวอย่างประโยค
Face a playing card.

21. face [verb]
Definition : line the edge (of a garment) with a different material
ตัวอย่างประโยค
Face the lapels of the jacket.

22. face [verb]
Definition : cover the front or surface of
ตัวอย่างประโยค
The building was faced with beautiful stones.


ETdict.com, Copyright ©